Even een nieuwe tool uitproberen. Eén knop: "Inloggen met Google". Geen wachtwoord, één klik, binnen. Zo heb ik tientallen, misschien honderden accounts, en elke keer ging mijn digitale stoelriem een stukje verder dicht. Wat begon met Zoeken, Chrome en YouTube zit nu overal: Android op je telefoon, Google TV in de woonkamer, Android Automotive in je auto.
Bij Microsoft zit de binding in het werk. We wilden het gemak van mail, agenda, documenten, chat en logins die als vanzelf samenwerken. Het werkt dan ook echt goed. Maar vervang je Word en Excel, dan hangt er nog van alles aan vast: je boekhouding die je mail uitleest, je CRM. Elke extra koppeling is een extra stoelriem.
Als ultiem gemak ons onze onafhankelijkheid kost, wat mag zelfbeschikking dan kosten? In geld, of in ongemak?
De strakste riem komt misschien nog: AI. Hoe meer je jouw AI vertelt, hoe meer hij voor je kan doen, en hoe minder zin je hebt om over te stappen. Ik verdien mijn geld met AI en zit er zelf ook in. Bij zakelijke abonnementen wordt er standaard niet op je data getraind. Maar jouw documenten, bedrijfsideeën en gevoelige data staan wel bij Amerikaanse bedrijven opgeslagen, en de Amerikaanse overheid kan het via de Cloud Act met een bevel opeisen, ook als de server in Europa staat. Ongemakkelijk? Ja!
Het gevaar van Claude en ChatGPT is dat je blijft omdat je niet meer weg kunt, niet omdat je het wilt.
In de komende weken onderzoek ik hoe we AI zó kunnen inrichten dat je wilt blijven, maar niets je tegenhoudt om te gaan.